سلامت

چرا بیشتر بانوان ایرانی ورزش نمی‌کنند؟

1399/3/20 سه‌شنبه

بخش اندکی از وقت بانوان در ایران تنها صرف فعالیت‌های بدنی و ورزشی می‌شود. واقعا چرا بانوان ایرانی ورزش نمی‌کنند؟
تحقیقات نشان می‌دهد که در کشور ما بانوان روزانه حدود ۴ ساعت وقت فراغت دارند که ۵۰درصد آن صرف تماشای تلویزیون می‌شود. ۵۰درصد دیگر نیز صرف فعالیت‌های دیگر همانند مطالعه، صحبت کردن با تلفن یا فعالیت‌های روزمره‌ی دیگر می‌شود و بخش اندکی از آن به ورزش اختصاص پیدا می‌کند.
بیش از ۸۰درصد بانوان کشور ورزش نمی‌کنند و این یک آسیب برای نسل آینده‌ی جامعه‌ی ایران محسوب می‌شود. 
واقعیت این است که خیل انبوهی از مردان و زنان غیر ورزشکار ایرانی، نه به‌خاطر پول و کمبود امکانات ورزشی، بلکه به‌خاطر نداشتن همت و بعضا بی‌حوصلگی و مستولی شدن تنبلی بر روح و جسم آنها، از ورزش کردن طفره می‌روند.
خیلی از ما عادت داریم در طول روز، ساعت‌ها با تلفن حرف بزنیم بدون آن که کلا ۱۰۰ قدم تحرک داشته باشیم. بسیاری از ما عادت داریم برای خرید یک پاکت شیر یا ماست از بقالی سر کوچه، خودروی شخصی را روشن کرده و یک مسیر ۲۰۰ متری را با خودرو رفته و برگردیم. خیلی از ما عادت داریم، در طول ماه،‌ ده‌ها هزار تومان خرج دود کردن سیگار بکنیم اما برای ۱۰۰ هزار تومان ثبت‌نام در یک باشگاه ورزشی و یا چند بار استخر رفتن در طول ماه،‌ هزاران آسمان و ریسمان را به‌هم ببافیم که چرا باید اینهمه برای ورزش هزینه کنیم و چرا اینقدر هزینه‌های ورزش گران است!
بنابراین نخستین دلیلی که می‌توان برای ورزش نکردن بانوان ایرانی پیدا کرد، همت کم و عزم ناکافی‌است که متاسفانه در طیف‌های مختلف بانوان ایرانی دیده می‌شود و ربطی هم به تهران یا شهرستان و بالا شهر یا جنوب شهر و تحصیل‌کرده و غیرتحصیل‌کرده هم ندارد.
دلیل دومی که می‌توان برای ورزشکار نبودن بانوان ایرانی مطرح کرد، نبود فرهنگ برنامه‌ریزی در سبک زندگی بانوان ایرانی است. بانویی که می‌خواهد ورزشکار باشد، همچون بانویی که می‌خواهد تحصیل‌کرده باشد، برنامه‌ریزی می‌کند، وقت‌شناسی و آسیب‌شناسی می‌کند. متاسفانه طیف عظیمی از جامعه، با مقوله‌ی برنامه‌ریزی حتی برنامه‌ریزی ساده‌ی ورزشی بیگانه هستند.
دلیل سومی که برای ورزشکار نبودن و قهرمان‌پروری ضعیف در ورزش بانوان می‌توان ارائه کرد، در عدم تخصیص وقت و بودجه‌ی لازم برای صرف کارهای ورزشی است. خیلی از بانوان، در طول سال،‌ مبالغ زیادی صرف پوشاک و زیبایی و... می‌کنند، اما متاسفانه حاضر نیستند پولی بابت ورزش که تضمین‌کننده‌ی سلامت روح و جسم است،‌ پرداخت کنند.
دلیل چهارم که اتفاقا دلیل خیلی مهمی هم به‌شمار می‌رود، به بی‌اطلاعی بانوان ارتباط دارد. هنوز تعداد زیادی از بانوان کشورمان به این درک کافی نرسیده‌اند که ورزش نکردن آنان، نسل آینده ایران را با چالش‌های عمده‌ی جسمی و روحی مواجه خواهد کرد. بخشی از مشکلات جسمی، کوتاهی قد مزمن، افزایش وزن و خیلی از چالش‌هایی که امروزه بانوان کشور با آن در سنین مختلف روبرو هستند، به فرهنگ ورزش نکردن مرتبط است.
پذیرفته است که کمبود اعتبارات و مشکلات سازماندهی و توزیع منابع،‌ در ورزش نکردن بانوان و قهرمان‌پروری بانوان ایرانی تاثیرگذار بوده و خواهد بود، اما ناگفته پیداست که درصد کمی از بانوان ورزشکار، به‌دنبال کسب طلای المپیک هستند. بنابراین از همه بانوان ایرانی انتظار می‌رود که ورزش کردن را همچون سه وعده غذای سالم خوردن، در برنامه‌ی روزانه خود قرار دهند.
وجود بانوان مسنی که در کشورهای دیگر جهان، زیر برف و باران مشغول دویدن و دوچرخه‌سواری هستند، مبین این واقعیت است که ورزش را باید از کودکی تا پیری دنبال کرد. حتی اگر ۳۰ دقیقه پیاده‌روی روزانه و درازونشست و یک‌بار استخر رفتن در ماه باشد.

كلمات كليدي : ورزش , زنان غیر ورزشکار , ورزش بانوان , امکانات ورزشی , قهرمان‌پروری , پیاده‌روی

نسخه قابل چاپ
 
امتیاز دهی
 
 

نسخه قابل چاپ
 
سه‌شنبه 24 تير 1399   01:08:52
تعداد بازديد اين صفحه: 34023
بازدید زیرپورتال : 38836
بازدید زیرپورتال امروز : 117
بازدید صفحه امروز: 112